Blogs/columns, Hart op weg

8


Het gebedsleven
Niets voor jou?

Wellicht heb jij
Andere prioriteiten

Blijf dan toch
Contact is er

Je hoeft niets
De vrije wil

Je doet niets
De vrije val

De Dag komt
Alles gaat vanzelf

Dus wacht gerust
Hij is Geduldig

De hemel huilt
Niet om jou

De aarde buigt
Niet voor jou

Zolang arrogantie
De spits afbijt

Sta vroeg op
Student van kennis

Doe gewoon goed
Breng in omloop

Zodat de mier
In zijn hol

En de vis
In het water

Ṣalawāt doen
Speciaal voor jou

Pap voor de ziel
Echter het gebed

Licht verteerbaar
Toch zo voedzaam

Connect met Allāh
Loop als de Profeet ﷺ‎

Naar voren gebogen
En zo ingetogen

Nederigheid aan kop
Inspiratie volop

Trots en hoogmoed
Verlaat die roedel!

Onvervalst water
Wat een uitvinding!

Pure aarde
Op de top

Gezegende bubbels
Heilige korrels

Prachtige elementen
Voor hemelse doelen

Om te reizen
Zonder paspoort

Voor het lichaam
En tere geest

Van gebed
Tot gebed

Om te groeien
Voornamelijk bloeien

Om te leren
Die jou kent

Gekneed met liefde
Die jij bent

Ik ben slechts
De schrijver

Wat jij doet
Wat jij zegt

Niet mijn zaken
Wel inspiratie

Om te delen
Voornamelijk helen


Hart op weg © 2021 Zakariya Bosmans

Standaard
Blogs/columns, Hart op weg

6

Even uit balans?
Terug naar de kern

Het gebed
Qur’ān, dan Dhikr

Voldoende slaap
Blijf georganiseerd

Voorwaarden van berouw
Zonden is balen

Berouw na Leiding
Alleen maar ellende

Uitgestelde hoop
Leid naar wanhoop

Toon dus spijt
De zuivere intentie

Keer niet terug
Alweer die misstap

Stop! Middenin
Wel, op heterdaad

Recht van Allāh:
Jouw gemiste gebeden

Recht van de mens:
Herstel de schade

Zedeloze praat
Jij ontwortelde boom

Bescherm je ogen
Praat zonder te kraken

Roest en vlekken?
Polijst je centrum

Lichaamsdelen bewegen
Commando’s van het hart

Jouw rikketik
Lijkt wel een spons?

Spiritueel inzicht
Sta in het licht

Goede spraak
Elk seizoen vruchten

Hart op weg © 2021 Zakariya Bosmans

Standaard
Blogs/columns

Gereedschapskist [Stephen King – Over leven en schrijven]

1

Het opbouwen van een verhaal is zoals een gereedschapskist. Leg je woordenschat op de bovenste plank van je gereedschapskist en doe geen bewuste pogingen om hem te verbeteren. Dit doe je natuurlijk wel als je leest – maar dat komt later. Een van de slechtste dingen die je schrijvend kunt doen, is je woordenschat opdoffen, naar lange woorden zoeken omdat jij je misschien een beetje voor korte woorden schaamt. Gebruik eenvoudige en directe woorden. Vergeet nooit de hoofdregel van de woordkeus: Gebruik het eerste woord dat je binnen schiet, mits het gepast en kleurrijk is. Als je aarzelt en nadenkt, zul je een ander woord vinden – natuurlijk zul je dat, er is altijd een ander woord en het komt ook niet zo dicht bij wat je werkelijk bedoelt.

            Het is erg belangrijk dat je precies schrijft wat je bedoelt. Het woord is alleen maar een weergave van wat je bedoelt. Ook in het gunstigste geval geeft wat je schrijft je bedoelingen niet helemaal weer. Als dat zo is, waarom zou je de dingen dan nog erger maken door een woord te kiezen dat alleen maar een vage verwantschap vertoont met het woord dat je werkelijk zou willen gebruiken? En let er gerust op of een woord wel gepast is.

(S. K. – Over leven en schrijven p. 117-118)

2

Boven in je gereedschapskist kun je ook je grammatica leggen. Je pikt de grammaticale principes van je moedertaal uit gesprekken of uit geschreven teksten op, of je doet dat niet. Wat de school je leert (of probeert te leren) is niet veel meer dan het geven van namen aan onderdelen. Als je eenmaal begint, zul je merken dat je bijna alles toch al weet.

Slechte grammatica levert slechte zinnen op. Als niemand zich meer aan die regels houdt, krijg je verwarring en misverstanden. Zelfstandige naamwoorden en werkwoorden zijn twee onmisbare delen van schrijftaal. Zonder een daarvan kan geen enkele groep woorden een zin zijn, want een zin is per definitie een groep woorden die een onderwerp (zelfstandig naamwoord) en gezegde (werkwoord) bevat. Deze serie woorden begint met een hoofdletter, eindigt met een punt en geeft een complete gedachte weer, die in het hoofd van de schrijver begint en naar het hoofd van de lezer overspringt.

            Moet je nou echt altijd complete zinnen schrijven? Welnee. Als je werk alleen uit fragmenten en zwevende bijzinnen bestaat, zal de grammatica-politie je heus niet komen ophalen. Zelfs William Strunk, de Mussolini van de retoriek, zag in hoe heerlijk plooibaar taal is. ‘Het is al vaak opgemerkt,’ schrijft hij, ‘dat de beste schrijvers de regels van retorica soms terzijde schuiven.’ Toch voegt hij daar iets aan toe wat in mijn ogen erg belangrijk is: ‘Tenzij hij er zeker van is dat het goed doet, zal [de schrijver] er waarschijnlijk goed aan doen zich aan de regels te houden.’

            Grammatica is niet gewoon een rotvak, het is de stang waaraan jij je vastgrijpt om je gedachten overeind te trekken en te laten lopen. Als jij je grammatica wilt opfrissen, kun je naar een winkel met tweedehands boeken gaan en een schoolboek over grammatica kopen…

(S. K. – Over leven en schrijven, p. 119-121)

3

Je hebt twee soorten werkwoordsvormen, actieve en passieve. Bij een actief werkwoord doet het onderwerp van de zin iets. Bij een passief werkwoord wordt er iets met het onderwerp van de zin gedaan. Het onderwerp laat het gewoon gebeuren. Je moet die passieve vorm vermijden. Ik denk dat onzekere schrijvers ook het gevoel hebben dat de passieve werkwoordvormen hun werk een zeker gezag verlenen, misschien wel iets majesteitelijks.

            De timide auteur schrijft De bijeenkomst zal om zeven uur worden gehouden, want op de een of andere manier heeft hij dan het gevoel: ‘Als je het zo stelt, zullen mensen geloven dat je het echt weet.’ Zet die verraderlijke twijfel uit je hoofd! Wees niet zo’n lafaard! Druk je schouders naar achteren, steek je kin naar voren en geef die bijeenkomst wat gezag! Schrijf De bijeenkomst is om zeven uur. Zo! Voel jij je nu niet beter?

            Ik zal niet zeggen dat een passieve werkwoordsvorm nooit op zijn plaats is. Stel bijvoorbeeld dat iemand in de keuken sterft maar ergens anders terechtkomt. Het lichaam werd uit de keuken gedragen en de op de bank in de kamer gelegd, is een redelijke manier om het te stellen, hoewel ik me nog steeds erger aan dat ‘werd gedragen’ en ‘werd gelegd’. Wat ik liever zou zien, is Freddie en Myra droegen het lichaam de keuken uit en legden het op de bank in de kamer. Waarom moet het lichaam eigenlijk het onderwerp van de zin zijn? Het is dood, verdraaid nog aan toe!

[voorbeeld:]

Mijn eerste kus zal altijd door me worden herinnerd als de kus waardoor mijn romance met Shayna werd begonnen. Een eenvoudigere manier om dit te vertellen – mooier en krachtiger – zou dit zijn:  Mijn romance met Shayna begon met onze eerste kus. Ik zal die kus nooit vergeten.

[voorbeeld:]

Hij deed de deur stevig dicht. Dat is helemaal niet zo’n verschrikkelijke zin (hij heeft in ieder geval een actieve werkwoordsvorm), maar je kunt je afvragen of [het woord] stevig wel nodig is. [beter:] Hij deed de deur dicht of Hij gooide deur dicht.

[voorbeeld:]

‘Leg dat neer! schreeuwde ze.

‘Geef dat terug,’ smeekte hij. ‘Het is van mij.’

‘Doe niet zo idioot, Jekyll,’ zei Utterson.

In die zinnen zijn schreeuwde, smeekte en zei werkwoorden van dialoogattributie. Kijk nu eens naar deze dubieuze toevoegingen:

‘Leg dat neer! schreeuwde ze dreigend.

‘Geef dat terug,’ smeekte hij angstig. ‘Het is van mij.’

‘Doe niet zo idioot, Jekyll,’ zei Utterson minachtend.

Die drie laatste zinnen zijn zwakker dan de drie eerste, en de meeste lezers zullen onmiddellijk zien waarom.

Sommige schrijvers proberen de regel tegen bijwoorden te ontwijken door de attributie vol steroïden te pompen. Het resultaat zal iedere lezer van pulpromannetjes bekend voorkomen:

‘Leg dat pistool neer, Utterson!’ knarste Jekyll.

‘Blijf me altijd kussen!’ verzuchtte Shayna.

‘Jij verrekte pestkop! slingerde Bill haar toe.

Doe die dingen niet. De beste vorm van attributie is zei, bijvoorbeeld hij zei, zij zei, Bill zei, Monica zei. Het schrijven van zei hij en zei zij is goddelijk.

(S. K. – Over leven en schrijven, p. 122-128)

4

Til het bovenste niveau uit je gereedschapskist – je woordenschat en alle grammatica. Op de laag daaronder komen de stijlelementen die ik al heb aangeroerd. William Strunk and E.B. White (The Elements of Style) bieden je het beste gereedschap (en het beste systeem van regels) dat jij je kunt wensen en beschrijven het op een eenvoudige, heldere manier. Op het einde van hun werk zeggen ze – en iedereen heeft recht op zijn of haar mening – maar ik geloof niet dat Met een hamer doodde hij Frank het ooit zal winnen van Hij doodde Frank met een hamer.

(S. K.  – Over leven en schrijven, p. 129)

Alinea’s zijn bijna even belangrijk om hun uiterlijk als om hun inhoud, ze brengen intenties in kaart. In verklarende proza kunnen (en moeten) alinea’s strak en functioneel zijn. De ideale verklarende alinea bevat een zin met een mededeling, en die wordt dan gevolgd door andere zinnen die de eerste zin verklaren of uitbreiden.

            Bij fictie zijn de alinea’s minder gestructureerd – het gaat meer om het ritme dan om de melodie. Hoe meer fictie je leest en schrijft, des te meer zul je merken dat je alinea’s zich vanzelf vormen. En dat wil je. Onder het schrijven kun je beter niet te veel over het begin en einde van alinea’s nadenken; het gaat erom dat je de natuur haar gang laat gaan. Als het je later niet bevalt, kun je er dan nog iets aan doen.

            Wendingen en ritmen van het verhaal bepalen waar elke alinea begint en eindigt.

Ik zou willen beweren dat de alinea, niet de zin, de elementaire eenheid van het schrijven is – de plaats waar samenhang begint en woorden een kans maken meer dan alleen maar woorden te zijn. Als er een versnelling moet optreden, gebeurt dat op het niveau van de alinea. De alinea is een fantastisch en flexibel instrument, dat één woord lang kan zijn of pagina’s kan doorgaan. Als je goed wilt schrijven, moet je leren een goed gebruik van alinea’s te maken. Dat betekent dat je veel moet oefenen; je moet het ritme leren.

(S. K.  – Over leven en schrijven, p. 129-134)

***

Geciteerd en samengevat uit:

Stephen King – Over leven en schrijven © 2000, 2018 Nederlandse vertaling – Uitgeverij Luitingh ~ Sijthoff B.V. Amsterdam [Oorspronkelijke titel: On Writing]

Zakariya Bosmans

Standaard
Blogs/columns

Iets komt altijd voort uit iets en uit niets helemaal niets

Een kind kan de vraag stellen: als ik uit mijn moeder kom, waar komt mijn moeder dan vandaan? Nou, uit oma natuurlijk. En oma dan? Uit overgrootmoeder uiteraard. Zo kan een kind verder blijven vragen. Het gesprek zal dan verder teruggaan in het verleden, totdat we bij het ontstaan van de eerste diersoorten uitkomen. Uiteindelijk kan het kind de vraag stellen naar de herkomst van de aarde zelf. En zo komen we uit bij het verhaal van de sterren en de planeten. Maar het heelal dan? Waar komt dat vandaan? Deze vraag zal hoe dan ook op enig moment bij het kind opkomen. God, zal de ene ouder antwoorden. Niets, zal een ander zeggen. Maar bij dat laatste antwoord zal menig kind toch de wenkbrauwen fronsen. Want alles wat het kent, komt uit iets voort en dan zou dat alles plotseling uit niets voortkomen?

Zo’n kind volgt een eenvoudige redenering, die echter nauwelijks is te weerleggen. Het gaat uit van bepaalde wetmatigheden dat het ziet in de wereld en redeneert van daaruit verder. En dit is een zogeheten kosmologisch godsargument.

Kosmologische godsargumenten voor het bestaan van God beginnen bij de structuur van de werkelijkheid

Kosmologische godsargumenten voor het bestaan van God beginnen bij de structuur van de werkelijkheid. Daarvanuit beargumenteer je dan dat er een eerste oorzaak van de werkelijkheid moet zijn. Dat is iets wat zelf niet veroorzaakt is en (in)direct alles wat buiten zichzelf bestaat heeft veroorzaakt. Het is de uiteindelijke oorsprong van wat verder bestaat. Daarvan kan er maar één zijn.

Stel, dat er namelijk twee eerste oorzaken van de wereld zouden zijn, dan zou de een dus de (in)directe oorzaak van de ander zijn, en dat kan niet, want de definitie zei nu juist dat een eerste oorzaak zelf niet is veroorzaakt. Een goed argument voor het bestaan van een eerste oorzaak is dus meteen ook een argument voor het unieke karakter ervan. Een eerste oorzaak is de eerste oorzaak.

Vervolgens laat een kosmologisch argument zien dat deze eerste oorzaak geen levenloos ding is, maar een mentaal bewust wezen, zeg maar gerust God.

Het is een persoonlijk iemand, en in werkelijkheid uiteraard niet ‘iets’, maar iemand, Die alles heeft voortgebracht. Dat is een eenvoudige, maar redelijke definitie van God. Als een of ander kosmologisch argument werkt, dan laat dat inderdaad zien dat het alleszins redelijk is om te geloven dat God bestaat.

Sparkling water on Domino Day 2009 from Watercompany - FoodBev Media

In 2009 werd voorlopig voor het laatst Domino Day gehouden, een recordpoging om zoveel mogelijk dominosteentjes te laten omvallen met slechts één beginpunt. Het werden er dat jaar 4.491.863, het wereldrecord. Domino Day is een illustratie bij de minst geavanceerde vorm van een kosmologisch godsargument: elk steentje wordt door een ander omgeduwd – maar zonder iemand die de steentjes in beweging brengt, zal er niets gaan rollen.

Zakariya Bosmans

Deels geparafraseerd uit: ‘En dus bestaat God, de beste argumenten’ door Emanuel Rutten en Jeroen de Ridder (2020 Buijten & Schipperheijn Motief, 3de druk), p. 30-31

Standaard
Blogs/columns

Kenmerken van spirituele groei – Juz’2

‘Wa qālū kūnū hūdan aw naṣārā tahtadū…’ (“En zij zeiden: ‘Wees joden of christenen en jullie zullen geleid worden…’”). Vers 135 Sūrah al-Baqarah, de eerste Āyah bovenaan, rechterpagina van de voorlaatste Juz` 1 in mijn reeds versleten Muṣḥaf met groene kaft uit Medina, die ik in 1995 van mijn Ustādh cadeau kreeg. Deze pagina zit zo in mijn geheugen gegriefd vanuit de memorisatie. Zo weet ik dat de volgende pagina aan de linkerkant het startpunt is van Juz` 2, de komende 20 pagina’s waar mijn reflectie over zal gaan. Het memoriseren van de eerste twee Ajzā` was voor mij een hele intensieve memorisatieperiode. Tijdens deze periode heb ik vele memorisatie-schema’s uitgeprobeerd en bij Juz` 2 nam de techniek van het memoriseren eindelijk een vaste vorm aan. Dit gaf mij een enorme boost om vastbesloten de gehele Sūrah te memoriseren. Vele Āyāt die ik nu lees in deze Juz` brengen mij dan ook steeds terug naar die tijd, los van wat de Āyāt uiteindelijk betekenen. Maar allereerst, de bijzondere status en impact van Sūrah al-Baqarah, waar ik altijd bij probeer stil te staan als ik dit prachtige hoofdstuk weer reciteer.

De Profeet ﷺ zei: “Reciteer de Qur’ān, want op de Dag der Wederopstanding zal het komen als een bemiddelaar voor degenen die het reciteerden. Reciteer de Twee Heldere: Sūrah al-Baqarah (2) en Sūrah Āli ‘Imrān (3), want op de Dag der Wederopstanding zullen ze komen als twee wolken of twee schakeringen, of twee zwermen vogels in rijen, smekend om hen die deze reciteerden. Reciteer Sūrah al-Baqarah, want een bescherming nemen met deze Sūrah is een zegening en het opgeven van deze (Sūrah) is een oorzaak van verdriet, en de magiërs en goochelaars kunnen hier niet tegenop.” (Ṣaḥīḥ Muslim)

Toen de aardsengel Jibrīl de laatste Āyah van Sūrah al-Baqarah bracht naar de Profeet ﷺ werd hij vergezeld door het aantal engelen die niet meer te tellen waren. In de Musnad van Aḥmad bin Ḥanbal dat de Profeet ﷺ zei: “Al-Baqarah is de pilaar en de piek van de Qur’ān, en bij elk vers zijn tachtigduizend engelen mee neergedaald.” (al-Itqān fi ‘Ulūm al-Qur’ān – Imām as-Suyūṭī)

In deze reflectie zal ik slechts kort stilstaan bij een aantal Āyāt, want er zijn zeker zo’n 20-tal topics die behandeld worden in deze Juz`, die beter toegelicht kunnen worden vanuit de islamitische jurisprudentie. Maar de mooiste Āyah in deze Juz` is voor mij dan ook zonder twijfel Vers 152:

“Gedenk Mij daarom, en Ik zal jullie gedenken. En wees Mij dankbaar en wees Mij niet ondankbaar.”

Dat Allah ons gedenkt, betekent niets dan beloning. De grondbetekenis van het woord voor het ‘herinneren’ (Dhikr) is bewust zijn met het hart van wat er herinnerd wordt en om spiritueel te ontwaken. Dhikr met de tong wordt Dhikr genoemd, omdat het de herinnering van het hart aangeeft. Want wie de naam van Allah voortdurend vermeldt, wordt bij Hem vermeldt als een dienaar die geprezen wordt, van wie gehouden wordt, aan wie vergiffenis en een grote beloning wordt geschonken. In de Tafsīr van al-Qurṭubī is vermeld dat dit vers in feite betekent: “Gedenk Mij door Mij te gehoorzamen, en Ik zal jou gedenken met de beloning hiervoor en vergiffenis.”  

Terwijl ik deze Juz` verder lees kom ik onderweg nog vele markeringen tegen in mijn Muṣḥaf die ik met potlood heb gemaakt tijdens het memoriseren. Markeringen op posities waar ik soms moeite had met specifieke woorden of leestekens, omdat ik ze deed verwisselen met andere Āyāt uit andere hoofdstukken. Waar ik dan een fout maakte, zette ik een cirkel om het woord of letterteken, als een reminder om die fout niet meer te maken. Elke keer weer als ik die markeringen zie in deze Juz` of elders in de Qur’ān, dan denk ik terug aan de Ḥadīth van de Profeet ﷺ overgeleverd door ‘Ā`isha – Allah is tevreden met haar – dat hij zei: “De expert (reciteur) van de Qur’ān is met de nobele Engelen. Degene die stottert tijdens het reciteren van de Qur’ān en het moeilijk vindt, krijgt een beloning in tweevoud.” (In een andere versie): “Degene die reciteert en er moeite mee heeft, krijgt een beloning in tweevoud.” (al-Bukhārī, Muslim, Abū Dāwūd, an-Nasā’i en Ibn Mājah)

Deze mooie woorden van onze geliefde Profeet ﷺ zouden ons ten alle tijden moeten stimuleren om de Qur’ān te blijven lezen, ongeacht of je er nu twee uur over doet om een Juz` te lezen of zelfs een hele week. Het maakt niet uit, blijf gewoon lezen, ook al lees je de tekst stotterend of stamelend. Zoek daarbij altijd naar mogelijkheden om je recitatie te blijven verbeteren of je kennis in de Arabisch taal te blijven versterken. Het lezen van Zijn Persoonlijke brief naar jou en de gehele mensheid wordt altijd beloond.

Healthy fasting advice for Muslims with diabetes during Ramadan | Diabetes  Research & Wellness Foundation

“O jullie die geloven, het vasten is voor jullie voorgeschreven, zoals het voorgeschreven was aan degenen vóór jullie, opdat jullie Allah vrezen.”

Als ik aankom bij Āyah 183, het Vers over de verplichting van het vasten -dan denk ik terug aan mijn allereerste deelname aan de Ramadan in 1995 vlak na mijn bekering, het begin van een compleet nieuw leven, wat ik altijd heb gezien als een startfase van rehabilitatie – de opvoeding van mijn ziel en het afkicken van de tijd daarvoor. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze therapie als zeer aangenaam ervaar en voorlopig nog niet ontslagen wil worden uit dit mooie spirituele hospitaal om Allah steeds beter te leren kennen en een diepgaande vriendschap te ontwikkelen met Hem, middels Zijn Nobele Qur’ān.

Ik lees de Qur’ān weliswaar niet alleen vanwege de betekenis, vele regelgevingen of vermaningen, maar voornamelijk omdat het de Woorden van Allah zijn, waarbij ik helemaal opga in de linguïstiek en schoonheid van de Arabische taal.

Wat zeker is, is dat deze Juz` o.a. datgene omvat wat mijn persoonlijke spirituele groei kenmerkt. En groeien doe je door te blijven leren, door veel vallen en opstaan. En overwegend door de Qur’ān een speciale plek te geven in je hart. 

Mushaf: standaard editie van de koran

Juz : 1/30 deel van de Koran (meervoud:ajza)

Ustādh: docent

Ayah = koranvers  (meervoud:ayat)

Surah = hoofdstuk

Jibril = engel Gabriël

Zakariya Bosmans (wijblijvenhier.nl)

Zie hieronder het originele bericht op de website van wijblijvenhier.nl:

https://wijblijvenhier.nl/36993/kenmerken-van-spirituele-groei-juz2/

Standaard
Blogs/columns

De uitdaging van de Salaah: vallen en weer opstaan (qantara.nl)

Gedurende de afgelopen 25 jaar als bekeerling is er één onderdeel van de islam wat ik altijd als een bijzondere uitdaging ben blijven zien, en dat is de Salaah (het gebed). Het was ‘vallen en weer opstaan’. Begrijp me niet verkeerd; de integrale onderdelen van de Salaah en de basis van de Arabische taal had ik al vrij snel onder de knie. Het ging juist om het gebrek aan aspecten zoals concentratie en beleving. 

DOOR MIJN DAGELIJKSE BESLOMMERINGEN EN SOCIALE VERPLICHTINGEN, WAS DE ZOETHEID VAN DE SALAAH ER SNEL VANAF EN WERD HET EEN ALGEMENE LICHAMELIJKE OEFENING.

Mijn persoonlijke handleiding

Vlak na de Ramaḍān in 1995 – bijna aan het eind van mijn basistraining op de Lunettenkazerne in Vught bij het vervullen van mijn militaire dienstplicht wist ik een elektronische Brother Typewriter te bemachtigen. Deze was van een onderofficier. In de avonduren typte ik een uitgebreid opstel, over hoe je de Salaah van begin tot eind moest verrichten – inclusief alle extra smeekbeden. Ik had extra spaties opengelaten, om achteraf de Arabische gebedsformules met de hand erbij te schrijven in kalligrafie. Mijn persoonlijke handleiding heeft dagen lang opengeslagen naast mij gelegen tijdens de 5-dagelijkse gebeden, totdat ik alles in detail beheerste.  

‘Waakt over uw gebeden’

Ik nam de handleiding tijdens mijn weekendverlof mee naar de moskee in Sittard en diezelfde dag nog verzochten enkele vaders mij om een kopie te maken voor hun zonen. Het enige boek wat ik destijds in mijn bezit had, was: ‘Waakt over uw gebeden’ door Shaykh Muḥammed Maḥmūd aṣ-Ṣawwāf, vertaald door Muḥammed Ṭāhir de Jong. Dit boek was mijn enige steun en toeverlaat tijdens die periode om de Salaah te leren en mijn persoonlijke, met de hand getypte handleiding met als titel ‘Kom tot het gebed’, had ik daar volledig op gebaseerd.

“Een oprecht gebed gebaseerd op nederigheid en onderwerping verlicht het hart en reinigt de ziel. Tevens leert de aanbidder de kunst van aanbidding en zijn verplichtingen tegenover de Almachtige Schepper. Het gebed verheft de mens tot uitmuntendheid en helpt om deugdzame karaktereigenschappen te ontplooien zoals nobelheid, edelmoedigheid, waarheidsgetrouwheid, zuiverheid, begrip, rechtvaardigheid en matigheid. Het gebed doet de dienaar oprijzen tot ver boven anderen en leidt hem naar de Almachtige en Enige God.” (Waakt over uw gebeden, p. 11)

Vallen en opstaan

Toen ik met volle moed de periode als prille bekeerling doormaakte, stuitte ik regelmatig op het eerder genoemde fenomeen: ‘vallen en weer opstaan’. Na verloop van tijd merkte ik een tekort aan concentratie in de Salaah. Soms wist ik niet meer of ik nu een bepaald onderdeel van het gebed wel of niet had verricht. De zoetheid van de Salaah ervoer ik wel, omdat het allemaal nieuw was. Maar, naarmate ik vaker in tijdnood kwam om het gebed te verrichten door mijn dagelijkse beslommeringen en sociale verplichtingen, was de zoetheid er ook snel vanaf. De Salaah werd eerder een algemene lichamelijke oefening.

Toen ik na mijn dienstplicht in drie ploegendienst begon te werken bij het Philips complex in Sittard, had ik de meeste moeite met het op tijd bidden. Soms moest ik gebeden achteraf inhalen en dit vond ik echt zwaar. Met veel vallen en weer opstaan moest ik dit gewoon voor elkaar zien te krijgen.

IK HAD OP MIJN WERK DE MEESTE MOEITE MET OP TIJD BIDDEN, OF OM DE GEBEDEN ACHTERAF IN TE HALEN

“Jouw Salaah is jouw band met Allah”

Op een dag kwam ik een vaste bezoeker van de moskee tegen op straat, genaamd Bashīr. Ik vertelde hem over mijn probleem. Hij zei mij dat dit voornamelijk te maken had met een gebrek aan de juiste mindset: de overtuiging van de noodzaak van de Salaah. Ik vergeet nooit zijn woorden:

“Zakariya, vijf keer per dag bidden moet gewoon! Zodra je thuis komt van het werk, haal je jouw gemiste gebeden in. Er kan gewoon geen dag voorbij gaan waarbij je jouw gebeden in de steek laat. Jouw Salaah is jouw band met Allah!”

Gebrek aan concentratie in de Salaah

Ik had veel respect voor Bashīr. Zijn gefronste en ernstige blik met die vaderlijke vermaning deed me wel wat. Hij had de leeftijd van mijn vader die helaas al lang niet meer in mijn leven aanwezig was. De wijze woorden en zorgzaamheid van Bashīr staan nog steeds in mijn geheugen gegrift. Lange tijd hielpen ze me om het nulpunt te bepalen of om te resetten als ik weer zo’n periode ondervond van het zogenaamde ‘vallen’. Met name wanneer ik moeite had om me te concentreren in de Salaah of als ik mijn gebeden dreigde te verzaken.

Vallen en opstaan is iets prachtigs

Door de jaren heen, en hoe meer ik leerde over mijn religie, des te beter ik werd in het bedenken van strategieën om het ‘vallen en weer opstaan’ enigszins te beheersen. Maar heel gek toch, het fenomeen is er nog steeds en is volgens mij niet van plan om te vertrekken uit mijn leven. Ik heb het uiteindelijk moeten leren accepteren en besef nu vele jaren later pas dat dit een heel normaal onderdeel is van het leven.

Het is niet alleen normaal, het fenomeen ‘vallen en weer opstaan’ is juist iets prachtigs! Dit is het meest effectieve leerproces om jezelf te ontwikkelen. Je daagt jezelf uit en je leert jezelf onvoorwaardelijk te accepteren, inclusief al je worstelingen, tekortkomingen en fouten. En als je dat proces eenmaal hebt doorlopen, en daarna nog eens, en daarna weer – want ja, in de tussentijd val je uiteraard weer eens een keer – sta je op en zeg je tegen jezelf: “En nu is het genoeg!”  

Plan van aanpak

Je maakt vervolgens een plan voor jezelf om steeds zachter te vallen en wat sneller op te staan. Een plan dat ervoor zorgt dat je dag in dag uit meebeweegt met wat er op je pad komt. Je start een onderzoek naar wat nu de essentiële oorzaken zijn waarom je bijvoorbeeld het ochtendgebed niet meer op tijd verricht. Of waarom je jouw gebeden niet meer inhaalt, of de reden waarom je nu al een tijd helemaal niet meer hebt gebeden. Eens je dit eenmaal in kaart gebracht hebt, ga je nadenken over je vaste gewoontes. Welke vaste gewoonten zijn goed en welke zijn slecht? Je probeert de slechte gewoonten met de tijd af te bouwen. Je maakt stap voor stap plaats voor nieuwe en goede gewoonten. Hierdoor kan je spiritueel groeien.

Maak langzaamaan een vaste gewoonte van het bidden

Het gedrag van mensen bestaat voor een aanzienlijk deel uit gewoonten. We realiseren het ons niet zo, maar deze gewoonten beïnvloeden ons leven dagelijks. Gewoonten ontstaan niet vanzelf. Deze ontstaan door keer op keer hetzelfde te herhalen, totdat dit op den duur automatisch gaat. Het kost dus gewoon tijd om van je Salaah een vaste gewoonte te maken. Neem hier de ruimte voor. Maak bijvoorbeeld een schema waarbij je dagelijks je ‘gedane’ gebeden bijhoudt. Langzaamaan, na een aantal maanden, zal je zien dat jouw Salaah een vast onderdeel geworden is in jouw leven.

Gedragsverandering

Het transtheoretisch model (ofwel Stages of Change model) voor gedragsverandering wordt door veel gezondheidsprofessionals in de praktijk gebruikt. Het bevat vijf of zes fasen, waarvan één fase de actiefase wordt genoemd. Tijdens de actiefase gaat iemand actief aan de slag met het aanleren van een nieuwe gewoonte. Volgens dit model zou de gedragsverandering drie tot zes maanden (± 12 tot 24 weken) duren.

HERSENONDERZOEK LAAT ZIEN DAT DE HERSENACTIVITEIT TERUGLOOPT NAARMATE EEN NIEUW GEDRAG GEWOON IS GEWORDEN. DAN WORDT HET EEN AUTOMATISME.

Hersenonderzoek

Professor Jaap Murre (hoogleraar Theoretische Neuropsychologie aan de Universiteit van Amsterdam) geeft aan dat het minimaal 42 dagen (6 weken) duurt om nieuw gedrag te oefenen en te herhalen. Daarna wordt het een gewoonte en voelt het comfortabel. Onze hersenen hebben deze zes weken nodig om de nieuwe hersenstructuren (als gevolg van gedragsverandering) te consolideren. Deze structuren integreren dan met de al bestaande neurale netwerken in onze hersenen. Hierdoor zullen de hersenen in deze zes weken een nieuw voorkeurspatroon (met betrekking tot ons gedrag) aanleggen.

Hersenonderzoek laat inderdaad zien dat de hersenactiviteit terugloopt naarmate een nieuw gedrag een gewoonte is geworden en automatisch gaat. Dit betekent dat het niet veel aandacht meer kost, ofwel steeds minder moeite kost om de betreffende handeling als gewoonte in je dagelijkse routine vast te houden. 

Doe je best en wanhoop niet aan de Genade van Allah

Ik weet dat het soms moeilijk kan zijn om steeds weer opnieuw te beginnen. Het voelt verkeerd aan als je jouw gebeden hebt verzaakt of als je zelfs al een hele lange tijd niet meer hebt gebeden. Verlies in ieder geval nooit de hoop. Laat die momenten van ‘vallen’ jou nooit demotiveren om steeds opnieuw een nieuwe start te maken. Raak niet ontmoedigd om het gebed weer op te pakken. De Salaah oppakken kan altijd! Daarover zou je nooit moeten tobben, integendeel. Het moment waarbij je de Salaah loslaat, dat is net wat je als hinderlijk zou moeten ervaren. Dat is het moment waar je daadkracht moet tonen. En als dat momentum dan toch aan je voorbij is gegaan, keer dan in berouw terug tot Allah.

Verzoek en gedenk hem, zodat Hij jou zal gedenken

Allah zegt: Zeg: “O Mijn dienaren die buitensporig tegenover zichzelf zijn, wanhoopt niet aan de Genade van Allah. Waarlijk, Allah vergeeft alle zonden. Waarlijk, Hij is de Vergevingsgezinde, de Meest Barmhartige.” (Koran, 39:53)

Overgeleverd van Anas Allah is tevreden met hem die zei: “Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: ‘Allah de Almachtige zei:

‘O zoon van Adam, zolang je Mij aanroept en aan Mij vraagt, zal ik je vergeven voor wat je hebt gedaan, en Ik zal het niet erg vinden. O zoon van Adam, als je zonden de wolken aan de hemel zouden bereiken en als je dan vergeving van Mij zou vragen, zou Ik je vergeven. O zoon van Adam, als je tot Mij zou komen met zonden die bijna zo groot zijn als de aarde en je zou Mij ontmoeten en Mij geen partners toeschrijven, zou Ik je vergiffenis schenken gelijk aan dit.’” (at-Tirmidhī – ook door Aḥmad en zijn keten van autoriteit is goed)

Buig alle negativiteit om en blijf positief

Hierbij wil ik afsluiten met een gedicht van mijn hand met daarin adviezen om positief  te blijven:

Positief denken is makkelijker dan jij denkt;

Dus buig dat om, waarmee jij bent doordrenkt.

Laat je niet meeslepen door negatieve zaken;

Vele oordelen en iedereen die staat te kwaken.

Neem per direct afstand van alle negativiteit;

Neem deel aan een goede en nuttige activiteit.

Gelukzaligheid door zelf het moment te kiezen;

En vanaf nu eens stil te staan bij deze adviezen.

Zijt dan niet te hard voor jezelf na vele zonden;

Wel consistent in het verplegen van je wonden.

Positief denken over Allāh is de eerste stap;

Alvorens jij begint bij jezelf, zeker geen grap.

Gedenk Allāh zodat Hij jou niet laat vergeten;

Om goede daden te verrichten, nooit geweten?

Een litanie in de ochtend zowel in de avond;

Prachtige Adhkār van de Profeet, zo gezond!

Weet dat de Qur’ān een helende werking heeft;

Zegeningen die je wellicht nog niet hebt beleefd.

Probeer eens een pagina per dag en blijf positief;

Niet teveel in een keer, maar blijf productief.

Vraag Allāh om hulp voor wat standvastigheid;

Waarlijk, twijfel nooit aan Zijn Barmhartigheid.

Vermijd zeker het roddelen en de achterklap;

Stop met bespioneren in deze gemeenschap.

Maak Du’ā voor je medemens en denk positief;

Over deze persoon ongeacht wat er is, exclusief.

De tweede stap is trouwens jouw bewustzijn;

Bewust worden van je gedachten is wel zo fijn.

Vraag je dan eens af of je gedachte wel zinvol is?

Zinvolle gedachten zijn goed en tegen de stress.

Alsmaar piekeren door zinloze gedachten?

Vergeet daarom nooit! Gedachten zijn krachten.

Zeg nooit: “Ik kan dit niet” of “dit lukt mij niet.”

Buig dit om ten alle tijde, ik hoop dat je het inziet.

Je onderbewustzijn en lichaamscellen nemen alles;

Aan, en de negativiteit blijft hangen als een abces.

Problemen voor hem zijn voor jou een uitdaging;

Jouw motivatie is voor de ander een vertraging.

Op tijd naar bed, eet gezond en beweeg voldoende;

Met een stevige wandeling in de natuur, zodoende.

Heb je een spirituele dip en nalatig in het gebed?

Blijf gewoon positief denken, maar wel opgelet!

Jezelf goede moed inpraten en jezelf overtuigen;

Is een essentieel onderdeel bij het ombuigen.

Jouw zelfbeeld na een zonde is daarom erg cruciaal;

Om te kunnen terugkeren naar Allāh geheel speciaal.

Soms moet je gewoon wat knopen doorhakken;

Wees dankbaar en probeer je vanaf nu te herpakken.

Alle Lof en Dank behoren toe aan Allāh voortdurend;

In de kwantiteit van tijdloosheid zowel eeuwigdurend.

Zakariya Bosmans (qantara.nl)

Zie hieronder het originele bericht op de website van qantara.nl:

Standaard
Blogs/columns

Het memoriseren van de Koran is niet moeilijk of zwaar (qantara.nl)

Als je denkt dat het memoriseren van de Koran alleen weggelegd is voor kinderen, voor Arabisch-sprekenden of voor mensen met een goed geheugen, dan vergis je je. “Het memoriseren van de Koran is niet moeilijk of zwaar,” legt docent en schrijver Zakariya Bosmans uit. Hij draagt dat ook actief uit met zijn cursus ‘Mijn vriendschap met de Qur’ān’. Uiteindelijk doel: In vijf jaar tijd de hele Koran leren memoriseren. Zakariya heeft daarvoor een plan van aanpak, een schema en een workshop gemaakt.

ZAKARIYA BOSMANS

Zelf is Zakariya – die zich in 1995 tot de islam bekeerde – al jaren bezig met het memoriseren van de Koran. Toen hij op zijn Facebookpagina vertelde over de cursus intensief Arabisch die hij aan het opzetten was, bleek juist het memoriseren van de Koran bij velen bovenaan het wensenlijstje te staan. “Zelf ben ik ook nog geen hafidh (iemand die de Koran uit zijn hoofd kent), maar ik ben al wel jarenlang bezig en ken de verschillende methodes die gebruikt worden, zoals in Jemen en Marokko. Om te laten zien hoe je het memoriseren kunt aanpakken – ook als je weinig tijd hebt – maakte ik een reader en een workshop. Ik wil anderen motiveren op basis van de kennis en ervaringen die ik zelf heb opgedaan.”

De plek waar het allemaal gebeurt is de Facebook-groep ‘Mijn vriendschap met de Qur’aan’. Er zijn inmiddels een paar honderd moslims lid en dagelijks komen er nieuwe mensen bij. De motiverende woorden in de posts die geplaatst worden door de beheerders én de leden, raken het hart. Als je ze leest, wil je ook meedoen.

“Je doet het voor Allah”

Het belangrijkste is volgens de docent dat je beseft dat je het memoriseren voor Allah alleen doet. “Er is maar één reden dat je de Koran memoriseert, namelijk dat het voor Allah is. Dat is de sleutel tot succes. Als je middenin de nacht wakker wordt om te bidden en te memoriseren, zeg dan tegen jezelf: ‘Voor wie sta ik nu op? Voor wie ga ik nu wudu (rituele wassing) verrichten? Wie ga ik nu aanbidden? Voor wie ga ik nu memoriseren?’ Vervolgens zeg je: ‘Allaaaah!’”

“Zeg (o Mohammed): ‘Waarlijk, mijn gebed; mijn offer; mijn leven en mijn dood zijn voor Allah, de Heer der Werelden.’”(Koran, 6:162)

Persoonlijke groei en geluk door memoriseren

En als hij het over de sleutel tot succes heeft, bedoelt hij dat Allah je leven zal veranderen en verbeteren. Je zult persoonlijke groei meemaken en geluk ervaren. “Het is haalbaar voor iedereen en is niet afhankelijk van je intelligentie,” zegt Zakariya. “Belangrijker voor persoonlijke groei en geluk zijn persoonlijke eigenschappen als doorzettingsvermogen, discipline, lef hebben, omgaan met tegenslagen en steun durven te vragen.”

Volgens hem is het belangrijk als moslim om een groei-mindset te hebben. “Psychologe Carol Dweck (red. van de Stanford University) legt uit dat we als mensen een vaste mindset of een groei-mindset hebben. Een vaste mindset is geloven dat je persoonlijke eigenschappen vaststaan en dat je het moet doen met de kwaliteiten die je hebt. Mensen met een groei-mindset daarentegen geloven dat ze zichzelf steeds kunnen blijven verbeteren en ontwikkelen. Je hersenen zijn continu in ontwikkeling; hoe meer je ze prikkelt, des te meer groei je kunt gaan ervaren.”

HET MEMORISEREN VAN DE KORAN IS NIETS ANDERS DAN SPIRITUEEL TRANSFORMEREN

Oude patronen doorbreken

Als je mindset gaat groeien zul je oude patronen doorbreken, zo legt Zakariya uit. “Het memoriseren van de Koran is niets anders dan spiritueel transformeren en zal een positieve invloed hebben op jouw leven.” Oude patronen doorbreken houdt ook in oude negatieve gedachten die jou naar beneden halen blokkeren of ombuigen naar positieve gedachten. “Buig ze om naar iets positiefs, want jouw onderbewustzijn neemt alles aan wat jij tegen jezelf zegt of wat jij aan gedachten in je hoofd hebt. Jouw overtuiging van iets wordt direct overgenomen door je onderbewustzijn. Als jij tegen jezelf zegt: ‘Dit gaat mij nooit lukken’ dan registreert je onderbewustzijn dit en wordt in jouw database, in jouw systeem opgeslagen, met als gevolg dat je gaat falen.”

“Mijn leraar zei altijd: ‘Gedachten zijn krachten.’ Onderschat dus niet wat jouw gedachten voor een impact kunnen hebben op de uitvoering van jouw acties. Diep in je onderbewustzijn liggen een onbegrensde wijsheid, macht en mogelijkheden te wachten op het moment waarop je ze wilt gaan ontwikkelen en gebruiken. Dankzij de wijsheid van je onderbewustzijn kun je als een magneet de juiste dingen aantrekken in jouw leven. Dit is niets anders dan een natuurkundig principe dat je moet zien te begrijpen en waar je op een positieve manier gebruik van kunt maken.”

Elke letter is een beloning

Belangrijk is de realisatie dat het luisteren naar de Koran, het lezen, reciteren en memoriseren van de Koran daden van aanbidding zijn. “Vanaf de eerste tot de laatste dag dat jij een letter uit de Koran (op)leest, aanbid jij Allah. Elke recitatie, elke memorisatie en elke poging daartoe blijft een recitatie. En het reciteren van de Koran is een daad van aanbidding waar je voor wordt beloond,” aldus de docent.  

De profeet, vrede zij met hem, heeft gezegd: “Degene die één letter leest uit het Boek van Allah, zal één beloning ontvangen en elke beloning wordt vermenigvuldigd met tien. En ik zegt niet Alif-Lam-Mim is één letter, maar Alif is één letter, Lam is één letter en Mim is één letter.” (at-Tirmidhi)

De boodschapper van Allah, vrede zij met hem, heeft gezegd: “De expert van de Koran is met de nobele engelen. Degene die stottert tijdens het reciteren van de Koran en het moeilijk vindt, krijgt een beloning in tweevoud.” (al-Boechari, Moeslim, Aboe Dawoed, an-Nasa’i en Ibn Majah).

Het memoriseren van de Koran is dus niet moeilijk of zwaar. Zakariya: “Het heeft gewoon tijd nodig. Het heeft een plan van aanpak nodig. Je moet eerst eens goed begrijpen waar je aan gaat beginnen. Vervolgens dien jij jezelf te overtuigen dat je dit gaat lukken. Je moet er volledig van overtuigd raken dat jij de Koran gaat memoriseren binnen nu en vijf jaar. En dat is echt mogelijk.”

Geschreven door NORA NABER (qantara.nl)

Zie hieronder het originele bericht op de website van qantara.nl:

Standaard